Founder and Chair of the Salzburg Global LGBT Forum, Klaus Mueller, writes for Forum EU‘s Original series, May 2, 2021. The article is also available BELOW in French, German, Greek, Polish, and Spanish.
ENGLISH – THE POLITICS OF DIVISION AND LGBT EQUALITY
The politics of division has grown globally over the past few years, denouncing LGBT equality as a symbol for a world gone wrong. Because, more often than not, it seems to work for their anti-democratic campaigns
We are experiencing a growing global polarisation on human rights, sexuality, and gender. In this politics of division, homophobia and transphobia are increasingly used to discredit the prevention of gender-based violence, weaken the rule of law, and question the universality of human rights.
Turkey’s defence for its decision to leave the Istanbul Convention (which aims to protect women against violence and, in its core, all victims of discrimination) followed a well-established script: it denounced the Convention’s modest acknowledgment of LGBT equality. President Erdoğan’s spokesperson, Fahrettin Altun, said the Convention’s original intention had been “hijacked by a group of people attempting to normalise homosexuality”, and it wasn’t compatible with Turkey’s social and family values.
Already the basic protection of LGBT people was deplored as a liberal western agenda. European governments and extremist parties utilise the same repetitive buzzwords for their own political agenda of “illiberal democracy”, like Poland and Hungary, and their threat to leave the Istanbul Convention as well.
This politics of division has grown globally over the past few years, denouncing LGBT equality as a symbol for a world gone wrong. Because, more often than not, it seems to work for their anti-democratic campaigns. A globally connected movement towards more intolerance, claiming to “protect family and religion” and a strong anti-gender agenda, makes itself felt in North America, Europe, Russia, Latin America, Africa, and Asia.
Hate, bullying, legal discrimination, rape, or murder due to sexual orientation, gender identity and expression, or intersex status occur worldwide. In 72 states, governments legitimise and sponsor violence. Even where LGBT people benefit from legal protection and growing acceptance within society, history still looms large.
The Salzburg Global LGBT* Forum, formed in 2013 as a global space to reflect upon and advance LGBT equality, explores these politics of division. As a transnational network of leaders from 76 countries, we have witnessed that while there is rapid progress on LGBT equality in some nations, there is severe backlash in others. Often states and non-state actors use so-called “traditional” family values, their claim of an “attacked” national and cultural sovereignty, or a reference to religious traditions as a call to “defend” their notions of purity. Salzburg Global LGBT* Forum, explores how these campaigns affect the notions of family, faith, and equality globally.
Family values?
Being part of a family is a fundamental human condition as well as a human right. All of us long to feel at home with our birth families, our families of choice, and the families we raise. Equally, we all have the right to live safely within the cultures and countries in which we are raised. This sense of belonging, connection, and wellbeing are what we call feeling “at home”.
Yet, while much progress has been made in recent years, being truly “at home” remains out of reach for many LGBT individuals. So-called “traditional family values” are claimed to justify exclusion: of lesbian, gay, trans- and intersexual citizens from legal protection; of daughters and sons from their families, their neighbourhoods, their culture, and even their country.
As our Fellows discussed, laws and cultural practices often defended as “traditional” are relics of western colonialism and its moral and legal codes that stigmatised homosexuality and transgenderism. Neo-colonial missionaries make best friends with authoritarian rulers who use homo- and transphobia as an easy way to divide and rule.
The consequences are dire: a significantly higher rate of LGBT teenage suicides, a disproportionate percentage of LGBT youth being homeless, and an alarming increase in murders of trans and gender-diverse people between 2008 and 2020.
Our Fellows shared their personal experiences of acceptance, silence, or exclusion in their families and ways to heal and protect families in all their shapes and forms in the interview-based film, Family Is…? It is remarkable to see these struggles happen in families all around the globe. Why does this violence against LGBT children seem to find widespread open, or silent, acceptance?
Exclusion is not a family value. It is an attack on the social fabric of our lives and the core idea of family: safety, inclusion, and love. Exclusion impacts not only those driven from their homes but tears apart the incomplete families and communities they are forced to leave behind.
Faith communities and their LGBT people
Last year, the Salzburg Global LGBT* Forum, started the Global Online Forum on LGBT and Faith, bringing together members and leaders of faith communities from within Judaism, Islam, Christianity, Hinduism, Buddhism, and Sikhism, plus agnostics, atheists, anthropologists, and cultural believers.
Worldwide, LGBT people are increasingly insisting on their inclusion in faith communities and cultural traditions. Many religious congregations have begun to interpret their own beliefs in more inclusive ways in response to these calls and actions.
When we started, many of us still mentally held onto an imagined separation of LGBT and faith communities as two communities opposite each other. Listening to our Fellows, however, it became obvious that this juxtaposition is part of the problem. It does not do justice to the lived reality of many LGBT individuals around the world. LGBT people have been, are, and will be part of faith communities, and people of faith have been, are, and will be part of LGBT communities. We are not strangers to each other.
Faith communities unresponsive to the needs of their LGBT members counteract their core values of community, empathy, and respect. The politics of division often define communities by who belongs (we) and who does not belong (them). But LGBT people grow up within their families and often are raised within faith communities. They are not coming “from the outside”. Our Fellows urge the eradication of such long-held polarisations and not to invoke deities for a message of dehumanisation or hate.
Politics of division versus equality
Polarisation obscures a look at the reality on either side: countries claiming LGBT freedom often fall short of legal measures to ensure and protect LGBT equality. Look at the FRA survey on the discrimination of LGBT people in the European Union for further insight. Countries or regions branding themselves as “LGBT free zones” have active LGBT communities and inclusive cultural and diverse histories that they are now striving to censor.
Leaving the Istanbul Convention is divide-and-rule politics. It displays indifference towards the lasting effects of violence: violence against women; violence against LGBT children and their families; violence as endangering social cohesion. Yes, that undermines families. Yes, that relativises the safety of women and LGBT people. Yes, that helps to normalize violence.
But positive change is happening on a global scale: the monumental decision by the Indian Supreme Court to decriminalise homosexuality (which was also decriminalised over the past years in Botswana, Angola, Gabon, Mozambique, Belize, Trinidad, Bhutan, among others); Argentina’s landmark legislation in recognition of gender identity; the protection of LGBT rights in South Africa’s constitution; the EU Commission’s rebuttal of the obliviousness to history in claims of “LGBT free zones”.
The politics of division will not win. But how do we reduce the affective polarisation that threatens to destabilise our families, our faith communities, and our ethics of equality?
Klaus Mueller is the Founder and Chair of the Salzburg Global LGBT* Forum that brings together Salzburg Global Fellows from 76 countries to advance LGBT equality globally. The Forum is a multi-year series of the Salzburg Global Seminar, an independent nonprofit organisation founded in 1947 to challenge current and future leaders to shape a better world. Mueller has worked extensively on LGBT history as a filmmaker, exhibition curator, and historian over the past few decades.
FRENCH – LA POLITIQUE DE DIVISION ET L’ÉGALITÉ DES PERSONNES LGBT
Un courant illibéral s’est développé à l’échelle mondiale ces dernières années, dénonçant l’égalité des personnes LGBT comme le symbole d’un monde qui va mal. Le plus souvent, le recours à ce bouc-émissaire semble fonctionner pour leurs campagnes antidémocratiques.
Nous assistons à une polarisation mondiale croissante sur les droits humains, la sexualité et le genre. Dans cette politique de division, l’homophobie et la transphobie sont de plus en plus utilisées pour discréditer la prévention de la violence fondée sur le genre, affaiblir l’État de droit et remettre en question l’universalité des droits humains.
Pour défendre sa décision de quitter la Convention d’Istanbul (qui vise à protéger les femmes contre la violence et, au fond, toutes les victimes de discrimination), la Turquie a suivi un scénario bien établi : Ankara a dénoncé la modeste reconnaissance de l’égalité des personnes LGBT par la Convention. Le porte-parole du président turc Recep Tayyip Erdogan, Fahrettin Altun, a déclaré que l’intention initiale de la Convention avait été « détournée par un groupe de personnes qui tentent de normaliser l’homosexualité » et qu’elle n’était pas compatible avec les valeurs sociales et familiales de la Turquie.
La protection des personnes LGBT était déjà dénoncée comme faisant partie d’un agenda libéral occidental. Les gouvernements européens tels que la Pologne et la Hongrie et les partis extrémistes répètent à outrance les mêmes slogans pour leur propre programme politique de « démocratie illibérale », ainsi que leur menace de quitter la Convention d’Istanbul.
Cette politique de division s’est développée à l’échelle mondiale ces dernières années, dénonçant l’égalité des personnes LGBT comme le symbole d’un monde qui va mal. Parce que, le plus souvent, ce message semble fonctionner pour leurs campagnes antidémocratiques. Un mouvement mondialement connecté promouvant plus d’intolérance, prétendant « protéger la famille et la religion » et un fort agenda anti-LGBT, se fait sentir en Amérique du Nord, en Europe, en Russie, en Amérique latine, en Afrique et en Asie.
Dans le monde entier, des actes de haine, d’intimidation, de discrimination légale, des viols ou des meurtres ont lieu en raison de l’orientation sexuelle, de l’identité et de l’expression de genre ou du statut intersexe. Dans 72 États, les gouvernements légitiment et parrainent la violence. Même lorsque les personnes LGBT bénéficient d’une protection juridique et d’une acceptation croissante au sein de la société, l’histoire continue de peser lourd.
Le Forum mondial LGBT* de Salzbourg, créé en 2013 comme un espace mondial de réflexion et de promotion de l’égalité LGBT, explore ces politiques de division. En tant que réseau transnational de dirigeants de 76 pays, nous avons constaté que si l’égalité des personnes LGBT progresse rapidement dans certains pays, d’autres subissent de graves revers. Souvent, les États et les acteurs non étatiques utilisent les valeurs familiales dites « traditionnelles », leur revendication d’une souveraineté nationale et culturelle « menacée », ou une référence aux traditions religieuses comme un appel à « défendre » leurs notions de pureté. Le Forum mondial LGBT* de Salzbourg examine comment ces campagnes affectent les notions de famille, de foi et d’égalité dans le monde.
Les valeurs familiales?
Faire partie d’une famille est une condition humaine fondamentale ainsi qu’un droit humain. Nous aspirons tous à nous sentir chez nous dans notre famille d’origine, dans la famille que nous avons choisie et dans la famille que nous élevons. De même, nous avons tous le droit de vivre en sécurité dans les cultures et les pays dans lesquels nous sommes élevés. Ce sentiment d’appartenance, de connexion et de bien-être est ce que nous appelons « se sentir chez soi ».
Pourtant, bien que de nombreux progrès aient été réalisés ces dernières années, se sentir vraiment « chez soi » reste hors de portée pour de nombreuses personnes LGBT. Les soi-disant « valeurs familiales traditionnelles » sont invoquées pour justifier l’exclusion des citoyens lesbiennes, gays, trans- et intersexuels de la protection juridique, ainsi que des filles et des fils de leur famille, de leur quartier, de leur culture et même de leur pays.
Comme l’ont discuté les boursiers de notre Forum, les lois et les pratiques culturelles souvent défendues comme « traditionnelles » sont des reliques du colonialisme occidental et de ses codes moraux et juridiques qui stigmatisaient l’homosexualité et le transsexualisme. Les missionnaires néocoloniaux sont les meilleurs amis des dirigeants autoritaires qui utilisent l’homophobie et la transphobie comme un moyen facile de diviser pour mieux régner.
Les conséquences sont désastreuses : un taux de suicide des adolescents LGBT beaucoup plus élevé, un pourcentage disproportionné de jeunes LGBT sans abri et une augmentation alarmante des meurtres de personnes trans et de personnes ayant un genre différent entre 2008 et 2020.
Nos boursiers ont partagé leurs expériences personnelles d’acceptation, de silence ou d’exclusion dans leur famille et les moyens de guérir et de protéger les familles sous toutes leurs formes dans le film « Family Is… ? », basé sur des interviews. Il est remarquable de voir que ces luttes se déroulent dans des familles du monde entier. Pourquoi la violence à l’égard des enfants LGBT semble être acceptée de façon ouverte, ou du moins silencieuse ?
L’exclusion n’est pas une valeur familiale. C’est une attaque contre le tissu social de nos vies et l’idée fondamentale de la famille : la sécurité, l’inclusion et l’amour. L’exclusion n’a pas seulement un impact sur les personnes chassées de chez elles, elle déchire aussi les familles et les communautés incomplètes qu’elles sont obligées de laisser derrière elles.
Les communautés religieuses et leurs membres LGBT
L’année dernière, le Forum mondial LGBT* de Salzbourg a lancé le Forum mondial en ligne sur les personnes LGBT et la foi, qui rassemble des membres et des dirigeants de communautés religieuses du judaïsme, de l’islam, du christianisme, de l’hindouisme, du bouddhisme et du sikhisme, ainsi que des agnostiques, des athées, des anthropologues et des croyants culturels.
Dans le monde entier, les personnes LGBT insistent de plus en plus sur leur inclusion dans les communautés de foi et les traditions culturelles. En réponse à ces appels et actions, de nombreuses congrégations religieuses ont commencé à interpréter leurs propres croyances de manière plus inclusive.
Lorsque nous avons commencé, beaucoup d’entre nous s’accrochaient encore mentalement à une séparation imaginée entre les communautés LGBT et les communautés de foi comme deux communautés opposées l’une à l’autre. En écoutant nos membres, cependant, il est devenu évident que cette juxtaposition fait partie du problème. Elle ne rend pas justice à la réalité vécue par de nombreuses personnes LGBT dans le monde. Les personnes LGBT ont fait, font et feront partie des communautés de foi, et les personnes de foi ont fait, font et feront partie des communautés LGBT. Nous ne sommes pas étrangers les uns aux autres.
Les communautés religieuses qui ne répondent pas aux besoins de leurs membres LGBT vont à l’encontre de leurs valeurs fondamentales de communauté, d’empathie et de respect. Les politiques de division définissent souvent les communautés en fonction de ceux qui en font partie (nous) et ceux qui en sont exclus (eux). Mais les personnes LGBT grandissent au sein de leur famille et sont souvent élevées dans des communautés religieuses. Elles ne viennent pas « de l’extérieur ». Nos membres appellent à l’éradication de ces polarisations de longue date et à ne pas invoquer les divinités pour un message de déshumanisation ou de haine.
Politique de division contre égalité
La polarisation masque la réalité de part et d’autre : les pays qui revendiquent la liberté des personnes LGBT ne prennent souvent pas les mesures légales nécessaires pour garantir et protéger leur égalité. Pour en savoir plus, consultez l’enquête de l’Agence des droits fondamentaux de l’Union européenne (FRA) sur la discrimination des personnes LGBT dans l’Union européenne. Les pays ou régions qui se présentent comme des « zones anti-LGBT » ont des communautés LGBT actives et des histoires culturelles et diverses qu’ils s’efforcent maintenant de censurer.
Quitter la Convention d’Istanbul relève de la politique du « diviser pour régner ». Elle témoigne d’une indifférence à l’égard des effets durables de la violence : la violence à l’égard des femmes, à l’égard des enfants LGBT et de leurs familles, la violence qui met en péril la cohésion sociale. Oui, cela mine les familles. Oui, cela relativise la sécurité des femmes et des personnes LGBT. Oui, cela contribue à normaliser la violence.
Mais des changements positifs se produisent à l’échelle mondiale: la décision monumentale de la Cour suprême indienne de dépénaliser l’homosexualité (qui a également été dépénalisée ces dernières années au Botswana, en Angola, au Gabon, au Mozambique, au Belize, à Trinidad, au Bhoutan, entre autres) ; la législation historique de l’Argentine en matière de reconnaissance de l’identité de genre ; la protection des droits des personnes LGBT dans la Constitution sud-africaine ; la réfutation par la Commission européenne de l’argument de l’oubli de l’histoire pour justifier les « zones anti-LGBT ».
La politique de la division ne gagnera pas. Mais comment réduire la polarisation affective qui menace de déstabiliser nos familles, nos communautés religieuses et notre éthique de l’égalité ?
Klaus Mueller
Fondateur et président du Forum mondial LGBT* de Salzbourg, qui rassemble des boursiers de 76 pays pour faire progresser l’égalité des personnes LGBT dans le monde. Au cours des dernières décennies, Klaus Mueller a beaucoup travaillé sur l’histoire des LGBT en tant que cinéaste, commissaire d’exposition et historien.
SPANISH – DIVIDE Y VENCERÁS: LA POLÍTICA EXCLUYENTE CONTRA LA IGUALDAD LGTB
Esta política ha crecido globalmente en los últimos años al denunciar la igualdad LGTB como símbolo de un mundo que va mal, pues la mayoría de las veces parece funcionar en campañas antidemocráticas
Hoy en día experimentamos una creciente polarización mundial en materia de derechos humanos, sexualidad y género. En esta política de división, la homofobia y la transfobia se utilizan cada vez más para desacreditar la prevención de la violencia de género, debilitar el Estado de derecho y cuestionar la universalidad de los derechos humanos.
El objetivo del Convenio de Estambul, por ejemplo, es proteger a las mujeres contra la violencia, y de fondo a todas las víctimas de discriminación. Sin embargo, la defensa que hizo Turquía de su decisión de abandonarlo siguió un guion bien establecido: denunció el modesto reconocimiento de la igualdad de las personas LGTB en el acuerdo. El portavoz del presidente Recep Tayyip Erdogan, Fahrettin Altun, dijo que la intención original del Convenio había sido “secuestrada por un grupo de personas que intentan normalizar la homosexualidad” y que no era compatible con los valores sociales y familiares de Turquía.
La protección básica de las personas LGTB ya ha sido deplorada en la agenda liberal occidental. Algunos Gobiernos europeos y partidos extremistas utilizan las mismas palabras de moda para su agenda política iliberal, como en Polonia y Hungría, y para amenazar también con abandonar el Convenio de Estambul.
Esta política de división ha crecido en los últimos años al denunciar la igualdad LGTB como un símbolo de un mundo equivocado, pues la mayoría de las veces parece funcionar en campañas antidemocráticas. Un movimiento globalmente conectado hacia una mayor intolerancia, que alega “proteger la familia y la religión” y con una fuerte agenda contra las cuestiones de género, se hace sentir en Norteamérica, Europa, Rusia, América Latina, África y Asia.
El odio, el acoso, la discriminación legal, la violación o el asesinato por motivos de orientación sexual, identidad y expresión de género o condición de intersexualidad se producen en todo el mundo. En 72 Estados, los Gobiernos legitiman y patrocinan la violencia. Incluso allí donde las personas LGTB se benefician de la protección legal y de la creciente aceptación dentro de la sociedad, la historia todavía se cierne sobre ellas.
El Salzburg Global LGBT* Forum, creado en 2013 como un espacio global para reflexionar y avanzar en la igualdad LGTB, explora estas políticas de división. Como red transnacional de líderes de 76 países, hemos sido testigos de que, si bien hay un rápido progreso en la igualdad LGTB en algunas naciones, hay una reacción severa en otras. A menudo, los Estados y los actores no estatales utilizan los llamados valores familiares “tradicionales”, su reivindicación de una soberanía nacional y cultural “atacada”, o una referencia a las tradiciones religiosas como un llamamiento para “defender” sus nociones de pureza. El Salzburg Global LGBT* Forum explora cómo estas campañas afectan a las nociones de familia, fe e igualdad a nivel mundial.
¿Valores familiares?
Formar parte de una familia es una condición humana fundamental, así como un derecho humano. Todos anhelamos sentirnos en casa con nuestras familias biológicas, nuestras familias de elección y las familias que criamos. Del mismo modo, todos tenemos derecho a vivir con seguridad en las culturas y países donde crecemos. Este sentimiento de pertenencia, conexión y bienestar es aquel sentirse “en casa”.
Pero, aunque se ha avanzado mucho en los últimos años, estar “en casa” sigue fuera del alcance de muchas personas LGTB. Los “valores familiares tradicionales” se alegan para justificar la exclusión de ciudadanos gays, lesbianas, trans e intersexuales de la protección legal; de hijas e hijos de sus familias, sus barrios, su cultura e incluso su país.
Como nuestros becarios comentaron, las leyes y las prácticas culturales que a menudo se defienden como “tradicionales” son reliquias del colonialismo occidental y de sus códigos morales y legales que estigmatizan la homosexualidad y la transexualidad. Los misioneros neocoloniales son los mejores amigos de los gobernantes autoritarios que utilizan la homofobia y la transfobia como una forma fácil de dividir y gobernar.
Las consecuencias son nefastas: una tasa mayor de suicidios de adolescentes LGTB, un porcentaje desproporcionado de jóvenes LGTB sin hogar y un aumento alarmante de los asesinatos de personas trans y de género diverso entre 2008 y 2020.
Nuestros becarios compartieron sus experiencias personales de aceptación, silencio o exclusión en sus familias y las formas de sanar y proteger a las familias en todas sus formas en distintas entrevistas para la película Family is…? Y sorprende ver que estas luchas se dan en familias de todo el mundo. Entonces ¿por qué esta violencia contra los niños LGTB parece encontrar una aceptación abierta, silenciosa o generalizada?
La exclusión no es un valor familiar. Es un ataque al tejido social de nuestras vidas y a la idea central de la familia: seguridad, inclusión y amor. La exclusión no solo afecta a las personas expulsadas de sus hogares, sino que desgarra a las familias y comunidades incompletas que se ven obligadas a dejar atrás.
Las comunidades religiosas y su población LGTB
El año pasado, el Salzburg Global LGBT* Forum puso en marcha un foro global online sobre cuestiones LGTB y de fe, que reúne a miembros y líderes de comunidades religiosas del judaísmo, el islam, el cristianismo, el hinduismo, el budismo y el sijismo, además de agnósticos, ateos, antropólogos y creyentes culturales.
En todo el mundo, las personas LGTB insisten cada vez más en su inclusión en las comunidades religiosas y las tradiciones culturales. Como respuesta a estos llamamientos y acciones, muchas congregaciones religiosas han empezado a interpretar sus propias creencias de forma más inclusiva.
Cuando empezamos, muchos todavía nos aferrábamos a una separación imaginaria de las comunidades LGTB y religiosas como si fuesen opuestas. Sin embargo, al escuchar a nuestros compañeros, se hizo evidente que esa visión es parte del problema. No hace justicia a la realidad vivida por muchas personas LGTB en todo el mundo. Las personas LGTB han formado, forman y formarán parte de las comunidades religiosas, y las personas religiosas han formado, forman y formarán parte de las comunidades LGTB. No somos extraños los unos a los otros.
Las comunidades religiosas que no responden a las necesidades de sus miembros LGTB contrarrestan sus valores fundamentales de comunidad, empatía y respeto. Las políticas de división suelen definir a las comunidades en función de quiénes pertenecen (nosotros) y quiénes no (ellos). Pero las personas LGTB crecen en el seno de sus familias y a menudo se crían en comunidades religiosas; no vienen “de fuera”. Nuestros compañeros instan a erradicar esas polarizaciones tan arraigadas y a no invocar a las deidades para transmitir un mensaje de deshumanización u odio.
Política de división frente a la igualdad
La polarización oscurece una mirada a la realidad de ambos lados: los países que reclaman la libertad LGTB a menudo se quedan cortos en sus medidas legales para garantizar y proteger esa igualdad de estas personas. Para más información está encuesta de la Fundamental Rights Agency sobre la discriminación de las personas LGTB en la Unión Europea. Los países o regiones que se autodenominan “zonas libres de LGTB” tienen comunidades LGTB activas e historias culturales inclusivas y diversas que ahora se esfuerzan por censurar.
Por tanto, abandonar el Convenio de Estambul es una política de dividir para gobernar. Muestra indiferencia hacia los efectos duraderos de la violencia: la violencia contra las mujeres, niños LGTB y sus familias; la violencia que pone en peligro la cohesión social. Sí, eso socava las familias, relativiza la seguridad de las mujeres y de las personas LGTB, y contribuye a normalizar la violencia.
Pero también ha habido cambios positivos a escala mundial: la monumental decisión del Tribunal Supremo de la India de despenalizar la homosexualidad, como en los últimos años Botsuana, Angola, Gabón, Mozambique, Belice, Trinidad y Bután, entre otros; la histórica legislación argentina para reconocer la identidad de género; la protección de los derechos de las personas LGTB en la Constitución de Sudáfrica, o la refutación de la Comisión Europea contra el olvido de la historia en las reclamaciones de “zonas libres de LGTB“, entre otros.
La política de la división no ganará. Pero, ¿cómo podemos reducir la polarización afectiva que amenaza con desestabilizar nuestras familias, nuestras comunidades religiosas y nuestra ética de la igualdad?
Klaus Mueller
Fundador y presidente del Foro Global LGTB* de Salzburgo, que reúne a los Salzburg Global Fellows de 76 países para promover la igualdad LGTB en todo el mundo. El Foro es una serie plurianual del Seminario Global de Salzburgo, una organización independiente sin ánimo de lucro fundada en 1947 para desafiar a los líderes actuales y futuros a formar un mundo mejor. Mueller ha trabajado en la historia LGTB como cineasta, comisario de exposiciones e historiador durante las últimas décadas.
POLISH – DZIEL I RZĄDŹ: POLITYKA WOBEC OSÓB LGBT+
Doświadczamy rosnącej globalnej polaryzacji w kwestii praw człowieka, seksualności i płci. W tej polityce podziałów homofobia i transfobia są coraz częściej wykorzystywane do dyskredytowania kwestii zapobiegania przemocy ze względu na płeć, osłabiania rządów prawa i kwestionowania uniwersalności praw człowieka.
Obrona decyzji Turcji o wycofaniu się z Konwencji Stambulskiej – która ma na celu ochronę kobiet przed przemocą, a w swej istocie wszystkich ofiar dyskryminacji – przebiegała według dobrze znanego scenariusza. Potępiono w niej drugoplanową w Konwencji kwestię uznania równości osób LGBT+. Rzecznik prezydenta Erdogana, Fahrettin Altun, powiedział, że pierwotne intencje Konwencji zostały “zastąpione przez grupę ludzi próbujących znormalizować homoseksualizm” i co nie jest zgodne z tureckimi wartościami społecznymi i rodzinnymi.
Już sama podstawowa ochrona osób LGBT+ została uznana za liberalny program Zachodu. M.in. rządy Polski i Węgier oraz partie ekstremistyczne używają tych samych powtarzalnych sloganów ze słownika “nieliberalnej demokracji” i rzucają groźby wycofania się z Konwencji Stambulskiej.
W ciągu ostatnich kilku lat ta polityka podziałów negująca prawdo do równego traktowania osób LGBT+ rozwinęła się na skalę globalną, jako symbol zepsutego świata. Zawdzięcza to temu, że wydaje się to działać na korzyść sił antydemokratycznych. W Ameryce Północnej, Europie, Rosji, Ameryce Łacińskiej, Afryce i Azji daje się odczuć globalnie połączony ruch w kierunku większej nietolerancji, powołujący się na “ochronę rodziny i religii” oraz silny program przeciwko pojęciu płci kulturowej.
Nienawiść, zastraszanie, dyskryminacja prawna, gwałty i morderstwa z powodu orientacji seksualnej, tożsamości i ekspresji płciowej lub statusu interseksualnego zdarzają się na całym świecie. W 72 państwach rządy legitymizują i sponsorują przemoc. Nawet tam, gdzie osoby LGBT+ cieszą się ochroną prawną i rosnącą akceptacją społeczną, historia wciąż odciska swoje piętno.
Światowe Forum LGBT* w Salzburgu, utworzone w 2013 r. jako globalna przestrzeń do refleksji i promowania równości LGBT+, prowadzi badania nad tą polityką podziałów. Jako ponadnarodowa sieć liderów z 76 krajów, jesteśmy świadkami tego, że podczas gdy w niektórych krajach następuje szybki postęp w zakresie równości LGBT+, w innych dochodzi do ostrego odwetu. Państwa i inne podmioty często używają tak zwanych “tradycyjnych” wartości rodzinnych i roszczeń do “zaatakowanej” suwerenności narodowej i kulturowej, lub odniesienia do tradycji religijnych jako wezwania do “obrony” swoich wyobrażeń o czystości. Światowe Forum LGBT* w Salzburgu bada, jak działania te wpływają na pojęcie rodziny, wiary i równości na całym świecie.
Wartości rodzinne?
Bycie częścią rodziny jest fundamentalną cechą człowieka, a także jego prawem. Wszyscy pragniemy czuć się jak w domu w naszych biologicznych rodzinach, w rodzinach z wyboru oraz w rodzinach, które sami tworzymy. Wszyscy mamy też prawo do bezpiecznego życia w kulturze i krajach, w których się wychowujemy. To poczucie przynależności, więzi i dobrostanu nazywamy poczuciem “bycia u siebie”.
Choć w ostatnich latach dokonał się znaczny postęp, dla wielu osób LGBT+ poczucie bycia naprawdę “u siebie” pozostaje nieosiągalne. Tak zwane “tradycyjne wartości rodzinne” usprawiedliwiają wykluczenie: lesbijek, gejów, osób transseksualnych i interseksualnych z ochrony prawnej. Wykluczają córki i synów z ich rodzin, sąsiedztwa, kultury, a nawet kraju.
Jak mówią nasi koledzy, prawa i praktyki kulturowe, często bronione jako “tradycyjne”, są reliktami zachodniego kolonializmu i jego kodeksów moralnych i prawnych, które piętnowały homoseksualizm i transpłciowość. Neokolonialni misjonarze zaprzyjaźnili się z autorytarnymi władcami, którzy wykorzystują homo- i transfobię jako łatwy sposób, by dzielić i rządzić.
Konsekwencje są tragiczne: znacznie wyższy wskaźnik samobójstw wśród nastolatków LGBT+, nieproporcjonalnie wysoki odsetek bezdomnej młodzieży LGBT+ oraz alarmujący wzrost liczby morderstw osób transseksualnych i transpłciowych w latach 2008-2020.
Członkowie naszej organizacji podzielili się swoimi osobistymi doświadczeniami związanymi z akceptacją, milczeniem lub wykluczeniem w swoich rodzinach oraz sposobami uzdrawiania i ochrony rodzin we wszystkich ich formach i kształtach w filmie opartym na wywiadach pt. “Rodzina to…?” To niezwykłe, że te zmagania mają miejsce w rodzinach na całym świecie. Dlaczego przemoc wobec dzieci LGBT+ wydaje się znajdować powszechną, otwartą lub milczącą akceptację?
Wykluczenie nie jest wartością rodzinną. Jest to atak na społeczną tkankę naszego życia i na podstawową ideę rodziny – bezpieczeństwo, integrację i miłość. Wykluczenie dotyka nie tylko tych, którzy są wypędzani ze swoich domów, ale rozdziera również te niepełne rodziny i społeczności, które zmuszeni są zostawić za sobą.
Wspólnoty wyznaniowe i członkowie LGBT+
W zeszłym roku Światowe Forum LGBT* w Salzburgu zainicjowało Światowe Forum Online na temat LGBT i Wiary, skupiające członków i liderów wspólnot wyznaniowych z judaizmu, islamu, chrześcijaństwa, hinduizmu, buddyzmu i sikhizmu, a także agnostyków, ateistów, antropologów i osoby utożsamiające się w jakimś stopniu z określonymi kulturami religijnymi.
Na całym świecie osoby LGBT+ coraz częściej domagają się włączenia ich do wspólnot religijnych i tradycji kulturowych. Wiele kongregacji religijnych zaczęło interpretować swoje wierzenia w sposób bardziej inkluzywny w odpowiedzi na te wezwania i działania.
Kiedy zaczynaliśmy, wielu z nas nadal mentalnie trzymało się wyobrażonego rozdziału społeczności LGBT+ i społeczności wierzących jako dwóch przeciwstawnych sobie grup. Słuchając naszych członków, stało się jednak jasne, że takie zestawienie jest częścią problemu. Nie oddaje ono sprawiedliwości rzeczywistości, w jakiej żyje wiele osób LGBT+ na całym świecie. Osoby LGBT+ były, są i będą częścią wspólnot wiary, a ludzie wiary byli, są i będą częścią wspólnot LGBT+. Nie jesteśmy sobie nawzajem obcy.
Wspólnoty wyznaniowe niereagujące na potrzeby swoich osób LGBT+ działają wbrew swoim podstawowym wartościom, jakimi są wspólnota, empatia i szacunek. Polityka podziału często definiuje społeczności poprzez to, kto należy do grupy (my), a kto nie należy (oni). Jednakże osoby LGBT+ dorastają w swoich rodzinach i często wychowują się we wspólnotach religijnych. Nie przychodzą “z zewnątrz”. Nasi współbracia wzywają do wykorzenienia tych długo utrzymywanych polaryzacji i niepowoływania się na bóstwa w celu promowania dehumanizacji lub nienawiści.
Polityka podziału kontra polityka równości
Polaryzacja przesłania spojrzenie na rzeczywistość po obu stronach – kraje deklarujące wolność dla osób LGBT+ często nie dysponują wystarczającymi środkami prawnymi, aby zapewnić i chronić ich prawo do równości. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w badaniu Agencji Praw Podstawowych UE (FRA) dotyczącym dyskryminacji osób LGBT+ w Unii Europejskiej. Kraje i regiony określające się mianem “stref wolnych od LGBT” posiadają aktywne społeczności LGBT+ oraz bogatą historię kultury i różnorodności, które teraz starają się ocenzurować.
Odejście od Konwencji Stambulskiej to polityka nawiązująca do strategii “dziel i rządź”. Jest przejawem obojętności wobec trwałych skutków przemocy wobec kobiet, dzieci LGBT+ i ich rodzin; przemocy zagrażającej społecznej harmonii. Tak, to osłabia rodziny. Tak, to relatywizuje bezpieczeństwo kobiet i osób LGBT+. Tak, to przyczynia się do normalizacji przemocy.
Ale pozytywne zmiany zachodzą na skalę globalną – wiekopomna decyzja indyjskiego Sądu Najwyższego o dekryminalizacji homoseksualizmu (który został również zdekryminalizowany w ostatnich latach m.in. w Botswanie, Angoli, Gabonie, Mozambiku, Belize, Trynidadzie, Bhutanie); przełomowe ustawodawstwo Argentyny uznające tożsamość płciową; ochrona praw osób LGBT w konstytucji RPA; potępienie przez Komisję Europejska ignorowanie w polityce historycznej istnienia “stref wolnych od LGBT”.
Polityka podziałów nie wygra. Jak jednak zmniejszyć emocjonalną polaryzację, która grozi destabilizacją naszych rodzin, naszych wspólnot religijnych i naszej zasady równości?
Klaus Mueller
Założyciel i przewodniczący Salzburg Global LGBT* Forum, które gromadzi Salzburg Global Fellows z 76 krajów, aby wspierać równe traktowanie osób LGBT+ na całym świecie. Przez ostatnie kilkadziesiąt lat intensywnie zajmował się historią LGBT jako filmowiec, kurator wystaw i historyk.
DEUTSCH – KEINE GLAUBENSFRAGE
Illiberale System setzen darauf, zu polarisieren. Queerness sei mit Glauben und Familie nicht vereinbar. Dabei leben queere Menschen genau das.
Wenn es um Menschenrechte, Sexualität und Geschlecht geht, polarisieren die Diskussionen dazu weltweit immer stärker. Auf Spaltung abzielende Politik nutzt Homo- und Transphobie zunehmend als Mittel, um die Prävention geschlechtsspezifischer Gewalt zu diskreditieren, Rechtsstaatlichkeit zu schwächen und die Universalität der Menschenrechte in Frage zu stellen.
Die Türkei verteidigte ihre Entscheidung und folgte dabei einem gängigen Narrativ: Sie prangerte die (recht bescheidene) Anerkennung der Gleichstellung queerer Menschen in der Istanbul-Konvention an. Der Sprecher von Präsident Erdoğan, Fahrettin Altun, sagte, die ursprüngliche Absicht der Konvention sei “von einer Gruppe von Leuten gekapert worden, die versuchen, Homosexualität zu normalisieren”. Diese sei nicht mit den sozialen und familiären Werten der Türkei vereinbar.
Schon der grundsätzliche Schutz von LGBTQI-Menschen wurde als liberale westliche Agenda beklagt. Extremistische Parteien und europäische Regierungen wie die in Polen und Ungarn nutzen die gleichen sich wiederholenden Schlagworte für ihre politische Linie der “illiberalen Demokratie” und die Drohung, die Istanbul-Konvention ebenfalls zu verlassen.
Diese Politik der Spaltung ist in den letzten Jahren global gewachsen und denunziert die LGBTQI-Gleichstellung als Symbol für eine aus den Fugen geratene Welt. Diese Strategie scheint für antidemokratische Kampagnen meist zu funktionieren. Es ist eine Bewegung der Intoleranz, die behauptet, “Familie und Religion zu schützen” und dabei eine starke Anti-Gender-Agenda fährt. Und sie ist in vielen Teilen der Welt auf dem Vormarsch: in Nordamerika, Europa, Russland, Lateinamerika, Afrika und Asien.
Hass, Mobbing, rechtliche Diskriminierung, Vergewaltigung oder Mord aufgrund von sexueller Orientierung oder Geschlechtsidentität gibt es daher ebenfalls überall auf der Welt. In 72 Staaten legitimieren und fördern Regierungen solche Gewalt. Und selbst dort, wo es für LGBTQI-Menschen rechtlichen Schutz und wachsende Akzeptanz innerhalb der Gesellschaft gibt, wirkt die Tradition der Diskriminierung nach.
Das “Salzburg Global LGBT* Forum”, das 2013 als globaler Raum zur Reflexion und Förderung der LGBTQI-Gleichstellung gegründet wurde, beschäftigt sich seit Jahren mit polarisierender Politik. Als transnationales Netzwerk aus 76 Ländern haben wir erlebt, dass es zwar in einigen Nationen rasche Fortschritte bei der LGBTQI-Gleichstellung gibt, in anderen aber heftige Gegenreaktionen auftreten. Oftmals nutzen Staaten und nicht-staatliche Akteure sogenannte “traditionelle” Familienwerte, ihren Anspruch auf eine “angegriffene” nationale und kulturelle Souveränität oder einen Verweis auf religiöse Traditionen als Aufruf zur “Verteidigung” ihrer Vorstellungen von “Reinheit”. Vor allem werden dabei Glaube, Familie und Gleichberechtigung gegeneinander aufgewogen.
Familienwerte?
Teil einer Familie zu sein, ist eine grundlegende menschliche Bedingung und ein Menschenrecht. Wir alle sehnen uns danach, uns bei unseren leiblichen Familien, unseren Wahlfamilien und den Familien, die wir aufziehen, zu Hause zu fühlen. Ebenso haben wir alle das Recht, in den Kulturen und Ländern, in denen wir aufgewachsen sind, sicher zu leben. Dieses Gefühl der Zugehörigkeit, der Verbundenheit und des Wohlbefindens ist das, was wir “zu Hause” nennen.
Und obwohl es in den letzten Jahren viele Fortschritte gab, bleibt es für viele LGBTQI-Personen unerreichbar, ein wirkliches “Zuhause” zu finden. Sogenannte “traditionelle Familienwerte” werden vorgehalten, um einen Ausschluss zu rechtfertigen: Ausschluss aus der Gemeinschaft, aus dem Gesetz, aus ihren Nachbarschaften, ihrer Kultur und sogar ihrem Land.
Viele unserer Mitglieder diskutieren stigmatisierende Gesetze und kulturelle Praktiken, die nicht selten Relikte des westlichen Kolonialismus und seiner moralischen sowie rechtlichen Codes sind. Neokoloniale Missionare machen sich beliebt bei autoritären Herrschern, die Homo- und Transphobie als einfachen Weg nutzen, um zu spalten und zu herrschen.
Die Folgen sind fatal: Eine signifikant höhere Rate an Selbstmorden von LGBTQI-Teenagern, ein unverhältnismäßig hoher Prozentsatz von queeren Jugendlichen, die obdachlos sind, und seit 2008 ein alarmierender Anstieg der Morde an trans Personen und solchen, die sich jenseits der Geschlechterbinarität verorten.
Im Film “Family Is…?” erzählen unsere Fellows von ihren persönlichen Erfahrungen mit Akzeptanz, Schweigen oder Ausgrenzung in ihren Familien und von Möglichkeiten, Familien in all ihren Formen und Ausprägungen zu heilen und zu schützen. Es ist bemerkenswert, dass diese Kämpfe in Familien global stattfinden und sich ähneln. Warum scheint diese Gewalt gegen LGBTQI-Kinder so weit verbreitet offene oder stille Akzeptanz zu finden?
Ausgrenzung ist kein Familienwert. Sie ist ein Angriff auf das soziale Gefüge unseres Lebens und die Kernidee der Familie: Sicherheit, Einbeziehung und Liebe. Ausgrenzung trifft nicht nur diejenigen, die aus ihren Häusern vertrieben werden, sondern zerreißt auch die unvollständigen Familien und Gemeinschaften, die sie zurücklassen müssen.
Glaubensgemeinschaften und queere Menschen
Letztes Jahr hat das “Salzburger Global LGBT* Forum” das “Global Online Forum on LGBT and Faith” ins Leben gerufen, das Mitglieder und Leiter von Glaubensgemeinschaften aus dem Judentum, dem Islam, dem Christentum, dem Hinduismus, dem Buddhismus und dem Sikhismus sowie Agnostiker, Atheisten, Anthropologen und Kulturgläubige zusammenbringt.
Weltweit bestehen LGBTQI-Menschen zunehmend auf ihre Einbeziehung in Glaubensgemeinschaften und kulturelle Traditionen. Viele religiöse Gemeinden haben als Reaktion auf diese Aufrufe und Aktionen begonnen, ihren eigenen Glauben auf eine inklusivere Weise zu interpretieren.
Als wir anfingen, hielten viele von uns gedanklich noch an einer imaginären Trennung von LGBTQI- und Glaubensgemeinschaften als zwei einander gegenüberstehende Gruppen fest. Es wurde jedoch deutlich, dass diese Gegenüberstellung Teil des Problems ist. Sie wird der gelebten Realität vieler queerer Menschen auf der ganzen Welt nicht gerecht: Queere Menschen sind ebenso gläubig wie sie Teil von LGBTQI-Gemeinschaften sind. Das schließt sich nicht aus.
Glaubensgemeinschaften, die nicht auf die Bedürfnisse ihrer queeren Mitglieder eingehen, konterkarieren ihre Kernwerte von Gemeinschaft, Empathie und Respekt. Die Politik der Trennung definiert Gemeinschaften oft dadurch, wer dazugehört und wer nicht dazugehört. Aber queere Menschen wachsen in ihren Familien auf und werden oft in Glaubensgemeinschaften erzogen. Sie kommen nicht “von außen”. Unsere Fellows pochen darauf, solche lang gehegten Polarisierungen aufzuheben und Botschaften der Entmenschlichung und des Hasses nicht mit der Bezugnahme auf Gottheiten zu rechtfertigen.
Politik der Spaltung versus Gleichheit
Die Polarisierung verstellt den Blick auf die Realität beider Seiten: Länder, die sich darauf berufen, die Freiheit queerer Menschen zu schützen, tun dies nicht ausreichend gesetzlich, um eine Gleichstellung zu erreichen. Die FRA-Umfrage der EU gibt Aufschluss darüber. Länder oder Regionen, die sich selbst als “LGBT-freie Zonen” bezeichnen, haben aktive LGBTQI-Gemeinschaften und eine inklusive kulturelle und vielfältige Geschichte, die sie nun zu zensieren versuchen.
Der Austritt aus der Istanbul-Konvention verfolgt genau so eine Agenda: Spalte und herrsche. Sie ist gleichgültig gegenüber den nachhaltigen Auswirkungen von Gewalt: Gewalt gegen Frauen; Gewalt gegen LGBTQI-Kinder und ihre Familien; Gewalt als Gefährdung des sozialen Zusammenhalts. Ja, das untergräbt Familien. Ja, das relativiert die Sicherheit von Frauen und queeren Menschen. Ja, das trägt dazu bei, Gewalt zu normalisieren.
Aber auch positive Veränderungen finden auf globaler Ebene statt: Der indische Oberste Gerichtshofs traf die monumentale Entscheidung, Homosexualität zu entkriminalisieren (dies geschah in den letzten Jahren auch in Botswana, Angola, Gabun, Mosambik, Belize, Trinidad und Tobago, Bhutan, und anderen Ländern). Argentinien setzte eine bahnbrechende Gesetzgebung zur Anerkennung der Geschlechtsidentität durch. LGBTQI-Rechte werden heute in der südafrikanischen Verfassung geschützt. Den Forderungen nach “LGBT-freien Zonen” wurde durch die EU-Kommission entgegengetreten.
Die Politik der Spaltung wird nicht gewinnen. Aber wie können wir die affektive Polarisierung reduzieren, die unsere Familien, unsere Glaubensgemeinschaften und
Klaus Müller ist der Gründer und Vorsitzende des Salzburg Global LGBT* Forums, das Salzburg Global Fellows aus 76 Ländern zusammenbringt, um die Gleichstellung von LGBT weltweit voranzutreiben. Das Forum ist eine mehrjährige Reihe des Salzburg Global Seminars, einer unabhängigen, gemeinnützigen Organisation, die 1947 gegründet wurde, um aktuelle und zukünftige Führungskräfte herauszufordern, eine bessere Welt zu gestalten. Mueller hat sich in den letzten Jahrzehnten als Filmemacher, Ausstellungskurator und Historiker intensiv mit der LGBT-Geschichte beschäftigt.
GREEK – Η ΠΟΛΙΤΙΚΉ ΤΟΥ ΔΙΧΑΣΜΟΎ ΚΑΤΆ ΤΗΣ ΛΟΑΤ ΙΣΌΤΗΤΑΣ
H πολιτική του διχασμού έχει αναπτυχθεί παγκοσμίως τα τελευταία χρόνια, αποκηρύσσοντας την ισότητα των ΛΟΑΤ ως σύμβολο ενός κόσμου που έχει πάει στραβά. Επειδή, τις περισσότερες φορές, φαίνεται να έχει αποτέλεσμα στις αντιδημοκρατικές εκστρατείες τους
Βιώνουμε μια αυξανόμενη παγκόσμια πόλωση όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη σεξουαλικότητα και το φύλο. Σε αυτή την πολιτική του διχασμού, η ομοφοβία και η τρανσοφοβία χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο για να απαξιώσουν την πρόληψη της έμφυλης βίας, να αποδυναμώσουν το κράτος δικαίου και να αμφισβητήσουν την οικουμενικότητα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η δικαιολογία της Τουρκίας για την απόφασή της να αποχωρήσει από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης (η οποία στοχεύει στην προστασία των γυναικών από τη βία και, στον πυρήνα της, όλων των θυμάτων διακρίσεων) ακολούθησε ένα γνώριμο σενάριο: κατήγγειλε τη Σύμβαση για τη μετριοπαθή αναγνώριση της ισότητας των ΛΟΑΤ. Ο εκπρόσωπος του προέδρου Ερντογάν, Φαχρεντίν Αλτούν, δήλωσε ότι η αρχική πρόθεση της Σύμβασης είχε «καταληφθεί από μια ομάδα ανθρώπων που προσπαθούν να ομαλοποιήσουν την ομοφυλοφιλία» και ότι δεν ήταν συμβατή με τις κοινωνικές και οικογενειακές αξίες της Τουρκίας.
Ήδη έχει καταγγελθεί η στοιχειώδης προστασία των ΛΟΑΤ ως φιλελεύθερη δυτική ατζέντα. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τα εξτρεμιστικά κόμματα χρησιμοποιούν τα ίδια επαναλαμβανόμενα σλόγκαν για τη δική τους πολιτική ατζέντα της «ανελεύθερης δημοκρατίας», όπως η Πολωνία και η Ουγγαρία, και την απειλή τους να εγκαταλείψουν επίσης τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης.
Αυτή η πολιτική του διχασμού έχει αναπτυχθεί παγκοσμίως τα τελευταία χρόνια, αποκηρύσσοντας την ισότητα των ΛΟΑΤ ως σύμβολο για έναν κόσμο που έχει πάει στραβά. Επειδή, τις περισσότερες φορές, φαίνεται να έχει αποτέλεσμα στις αντιδημοκρατικές εκστρατείες τους. Ένα κίνημα με διασυνδέσεις σε ολόκληρο τον κόσμο και με ροπή προς τη μισαλλοδοξία, που ισχυρίζεται ότι «προστατεύει την οικογένεια και τη θρησκεία» και μια ισχυρή ατζέντα κατά της ισότητας των φύλων, κάνει αισθητή την παρουσία του στη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη, τη Ρωσία, τη Λατινική Αμερική, την Αφρική και την Ασία.
Το μίσος, ο εκφοβισμός, οι νομικές διακρίσεις, ο βιασμός ή η δολοφονία λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας και έκφρασης φύλου ή διαφυλικής κατάστασης συμβαίνουν παγκοσμίως. Σε 72 κράτη, οι κυβερνήσεις νομιμοποιούν και χρηματοδοτούν τη βία. Ακόμα και όταν τα ΛΟΑΤ άτομα τυγχάνουν νομικής προστασίας και αυξανόμενης αποδοχής από την κοινωνία, η ιστορία εξακολουθεί να ρίχνει μια βαριά σκιά.
Το Παγκόσμιο Φόρουμ ΛΟΑΤ* του Σάλτσμπουργκ, που δημιουργήθηκε το 2013 ως ένας παγκόσμιος φορέας προβληματισμού και προώθησης της ισότητας των ΛΟΑΤ, διερευνά αυτές τις πολιτικές διχασμού. Ως ένα διακρατικό δίκτυο ηγετών από 76 χώρες, έχουμε γίνει μάρτυρες του γεγονότος ότι, ενώ υπάρχει ταχεία πρόοδος όσον αφορά την ισότητα των ΛΟΑΤ σε ορισμένα έθνη, υπάρχουν σοβαρές αντιδράσεις σε άλλα. Συχνά τα κράτη και οι μη κρατικοί φορείς χρησιμοποιούν τις λεγόμενες «παραδοσιακές» οικογενειακές αξίες, τον ισχυρισμό τους για μια «επίθεση» στην εθνική και πολιτιστική κυριαρχία, ή μια αναφορά στις θρησκευτικές παραδόσεις ως έκκληση για την «υπεράσπιση» των αντιλήψεών τους περί καθαρότητας. Το Παγκόσμιο Φόρουμ ΛΟΑΤ* του Σάλτσμπουργκ διερευνά πώς αυτές οι εκστρατείες επηρεάζουν τις έννοιες της οικογένειας, της πίστης και της ισότητας σε παγκόσμιο επίπεδο.
Οικογενειακές αξίες;
Το να είσαι μέλος μιας οικογένειας είναι μια θεμελιώδης ανθρώπινη κατάσταση καθώς και ένα ανθρώπινο δικαίωμα. Όλοι μας επιθυμούμε να νιώθουμε σαν στο σπίτι μας με τις βιολογικές μας οικογένειες, τις οικογένειες της επιλογής μας και τις οικογένειες που μεγαλώνουμε. Ομοίως, όλοι έχουμε το δικαίωμα να ζούμε με ασφάλεια στις χώρες και τους πολιτισμούς στους οποίους μεγαλώνουμε. Αυτή η αίσθηση του ανήκειν, της διασύνδεσης και της ευημερίας είναι αυτό που αποκαλούμε ότι νιώθουμε «στο σπίτι μας».
Ωστόσο, αν και έχει σημειωθεί μεγάλη πρόοδος τα τελευταία χρόνια, το να αισθάνεται κανείς πραγματικά «στο σπίτι του» παραμένει αδύνατο για πολλά ΛΟΑΤ άτομα. Οι λεγόμενες «παραδοσιακές οικογενειακές αξίες» ισχυρίζονται ότι δικαιολογούν τον αποκλεισμό: των λεσβιών, των ομοφυλόφιλων, των τρανς και των διαφυλικών πολιτών από τη νομική προστασία· των θυγατέρων και των γιων από τις οικογένειές τους, τις γειτονιές τους, τον πολιτισμό τους, ακόμη και τη χώρα τους.
Όπως συζήτησαν τα Μέλη μας, οι νόμοι και οι πολιτιστικές πρακτικές που συχνά υπερασπίζονται ως «παραδοσιακές» είναι απομεινάρια της δυτικής αποικιοκρατίας και των ηθικών και νομικών κωδίκων της που στιγματίζουν την ομοφυλοφιλία και τον τρανσεξουαλισμό. Οι νεοαποικιοκρατικοί ιεραπόστολοι γίνονται οι καλύτεροι φίλοι με αυταρχικούς κυβερνήτες που χρησιμοποιούν την ομοφοβία και την τρανσοφοβία ως έναν εύκολο τρόπο για να διαιρούν και να κυβερνούν.
Οι συνέπειες είναι τρομερές: σημαντικά υψηλότερο ποσοστό αυτοκτονιών ΛΟΑΤ εφήβων, δυσανάλογο ποσοστό ΛΟΑΤ νέων που είναι άστεγοι και ανησυχητική αύξηση των δολοφονιών διεμφυλικών και ατόμων με διαφορετικό φύλο μεταξύ 2008 και 2020.
Τα Μέλη μας μοιράστηκαν τις προσωπικές τους εμπειρίες αποδοχής, αποσιώπησης ή αποκλεισμού στις οικογένειές τους και τους τρόπους για τη θεραπεία και την προστασία των οικογενειών σε όλες τις μορφές και τις εκφάνσεις τους στην ταινία Family Is…?, που βασίζεται σε συνεντεύξεις. Είναι αξιοσημείωτο να βλέπεις αυτούς τους αγώνες να δίνονται σε οικογένειες σε όλο τον κόσμο. Γιατί αυτή η βία κατά των ΛΟΑΤ παιδιών φαίνεται να βρίσκει ευρεία ανοιχτή ή σιωπηλή αποδοχή;
Ο αποκλεισμός δεν αποτελεί οικογενειακή αξία. Είναι μια επίθεση στον κοινωνικό ιστό της ζωής μας και στην κεντρική ιδέα της οικογένειας: ασφάλεια, ένταξη και αγάπη. Ο αποκλεισμός δεν επηρεάζει μόνο όσους διώχνονται από τα σπίτια τους, αλλά διαλύει τις ατελείς οικογένειες και κοινότητες που αναγκάζονται να αφήσουν πίσω τους.
Οι θρησκευτικές κοινότητες και τα ΛΟΑΤ άτομά τους
Πέρυσι, το Παγκόσμιο Φόρουμ ΛΟΑΤ* του Σάλτσμπουργκ ξεκίνησε το Παγκόσμιο Διαδικτυακό Φόρουμ με θέμα ΛΟΑΤ και Πίστη, φέρνοντας σε επαφή μέλη και ηγέτες κοινοτήτων πίστης από τον Ιουδαϊσμό, το Ισλάμ, τον Χριστιανισμό, τον Ινδουισμό, τον Βουδισμό και τον Σιχισμό, καθώς και αγνωστικιστές, άθεους, ανθρωπολόγους και πολιτισμικούς πιστούς.
Παγκοσμίως, τα ΛΟΑΤ άτομα απαιτούν ολοένα και περισσότερο την ένταξη τους στις θρησκευτικές κοινότητες και τις πολιτιστικές παραδόσεις. Πολλές θρησκευτικές κοινότητες έχουν αρχίσει να ερμηνεύουν τις δικές τους πεποιθήσεις κατά τρόπο πιο συμπεριληπτικό ως απάντηση σε αυτές τις εκκλήσεις και δράσεις.
Όταν ξεκινήσαμε, πολλοί από εμάς εξακολουθούσαμε να διατηρούμε νοητικά έναν φανταστικό διαχωρισμό των ΛΟΑΤ και των θρησκευτικών κοινοτήτων ως δύο κοινότητες αντίθετες μεταξύ τους. Ακούγοντας τα Μέλη μας, ωστόσο, έγινε φανερό ότι αυτή η αντιπαράθεση είναι μέρος του προβλήματος. Δεν ανταποκρίνεται στη βιωματική πραγματικότητα πολλών ΛΟΑΤ ατόμων σε όλο τον κόσμο. Τα ΛΟΑΤ άτομα ήταν, είναι και θα είναι μέρος των θρησκευτικών κοινοτήτων, και οι άνθρωποι της πίστης ήταν, είναι και θα είναι μέρος των ΛΟΑΤ κοινοτήτων. Δεν είμαστε ξένοι μεταξύ μας.
Οι θρησκευτικές κοινότητες που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες των ΛΟΑΤ μελών τους έρχονται σε αντίθεση με τις βασικές τους αξίες της κοινότητας, της ενσυναίσθησης και του σεβασμού. Η πολιτική του διχασμού συχνά ορίζει τις κοινότητες με βάση το ποιος ανήκει (εμείς) και ποιος δεν ανήκει (αυτοί). Όμως, τα ΛΟΑΤ άτομα μεγαλώνουν μέσα στις οικογένειές τους και συχνά μεγαλώνουν μέσα σε θρησκευτικές κοινότητες. Δεν έρχονται «από έξω». Τα Μέλη μας ζητούν επιτακτικά την εξάλειψη τέτοιων μακροχρόνιων πολώσεων και να μην επικαλούνται οι θεότητες σε κάθε μήνυμα αποκτήνωσης ή μίσους.
Πολιτική του διχασμού έναντι της ισότητας
Η πόλωση επισκιάζει την πραγματικότητα και από τις δύο πλευρές: οι χώρες που επικαλούνται την ελευθερία των ΛΟΑΤ συχνά υστερούν σε νομικά μέτρα για τη διασφάλιση και την προστασία της ισότητας των ΛΟΑΤ ατόμων. Δείτε την έρευνα του FRA σχετικά με τις διακρίσεις σε βάρος των ΛΟΑΤ ατόμων στην Ευρωπαϊκή Ένωση για περισσότερες πληροφορίες. Χώρες ή περιοχές που αυτοχαρακτηρίζονται ως «ζώνες ελεύθερες από ΛΟΑΤ» έχουν ενεργές κοινότητες ΛΟΑΤ και συμπεριληπτική πολιτιστική και ποικιλόμορφη ιστορία, τις οποίες τώρα προσπαθούν να αποσιωπήσουν.
Η αποχώρηση από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης είναι πολιτική του «διαίρει και βασίλευε». Φανερώνει αδιαφορία για τις μόνιμες επιπτώσεις της βίας: βία κατά των γυναικών, βία κατά των ΛΟΑΤ παιδιών και των οικογενειών τους, βία που θέτει σε κίνδυνο την κοινωνική συνοχή. Ναι, αυτό υπονομεύει τις οικογένειες. Ναι, αυτό σχετικοποιεί την ασφάλεια των γυναικών και των ΛΟΑΤ ατόμων. Ναι, αυτό συμβάλλει στην κανονικοποίηση της βίας.
Όμως θετικές αλλαγές συμβαίνουν σε παγκόσμια κλίμακα: η μνημειώδης απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ινδίας να αποποινικοποιήσει την ομοφυλοφιλία (η οποία επίσης αποποινικοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια στην Μποτσουάνα, την Αγκόλα, την Γκαμπόν, τη Μοζαμβίκη, το Μπελίζ, το Τρινιντάντ, το Μπουτάν, μεταξύ άλλων), η νομοθεσία-ορόσημο της Αργεντινής για την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, η προστασία των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ στο σύνταγμα της Νότιας Αφρικής, η απάντηση της Επιτροπής της ΕΕ σε ανιστόρητους ισχυρισμούς περί «ζωνών ελεύθερες από ΛΟΑΤ».
Η πολιτική του διχασμού δε θα νικήσει. Πώς όμως μπορούμε να περιορίσουμε τη συναισθηματική πόλωση που απειλεί να αποσταθεροποιήσει τις οικογένειές μας, τις θρησκευτικές μας κοινότητες και την ηθική της ισότητας;
Klaus Mueller
Ο Κλάους Μούλερ είναι ιδρυτής και πρόεδρος του Παγκόσμιου Φόρουμ ΛΟΑΤ* του Σάλτσμπουργκ, το οποίο συγκεντρώνει Παγκόσμια Μέλη του Σάλτσμπουργκ από 76 χώρες για την προώθηση της ισότητας των ΛΟΑΤ ατόμων σε παγκόσμιο επίπεδο. Το Φόρουμ είναι μια πολυετής σειρά του Salzburg Global Seminar, ενός ανεξάρτητου μη κερδοσκοπικού οργανισμού που ιδρύθηκε το 1947 για να προκαλέσει τους σημερινούς και μελλοντικούς ηγέτες να διαμορφώσουν έναν καλύτερο κόσμο. Ο Μούλερ έχει ασχοληθεί εκτενώς με την ιστορία των ΛΟΑΤ ως κινηματογραφιστής, επιμελητής εκθέσεων και ιστορικός τις τελευταίες δεκαετίες.